Susza w Dzwonowie

Tegoroczna susza wyjątkowo mocno dała się we znaki wielkopolskim rolnikom, ale nigdy też na polach dzwonowskich  ślady zaginionego miasta nie były aż tak wyraźne. Jeśli ktoś chciałby zobaczyć je na żywo, musi się pospieszyć. Czasu zostało niewiele… 🙂

Więcej o suszy na stronie: http://www.susza.iung.pulawy.pl/KBW/05/

Dzwonowo -1995 rok

      Kolejne zdjęcie lotnicze, tym razem barwne! Mamy w końcu 1995 rok!!! Widoczne są rozległe zalesienia wokół Dzwonowa, tylko w szczegółach odbiegające od obecnych. Zniknęły natomiast gospodarstwa przy drodze gruntowej do Niedźwiedzin widoczne jeszcze na wcześniejszym zobrazowaniu (z 1976 r.). W zaginionym mieście wyróżniają  się zabudowania rozlokowane wzdłuż traktu biegnącego na południe oraz północna pierzeja rynku.

(Źródło: CODGIK)

Dzwonowo – 1976 rok

     Kolejne zdjęcia lotnicze zostały wykonane w 1976 roku, a więc 41 lat temu. Pięknie wyrósł nam lasek na wschód od miasta, widać również kolejne świeże zalesienia pól wokół Dzwonowa. Wyróżniki roślinne wskazujące relikty zabudowy miejskiej są nieco słabiej czytelne niż na ortofotografii z 1960 roku.

(Źródło: CODGIK)

Dzwonowo – 1960 rok

Dziś prezentujemy ortofotomapę z z 1960 roku z zasobów Centralnego Ośrodka Geodezji i Kartografii. Świetnie widoczne są wyróżniki roślinne wskazujące układ miasta średniowiecznego. Tereny wokół dawnego miasta pozostają jeszcze otwarte, ale na wschód od niego widoczne są już ślady orki leśnej…

 

 

 

Dzwonowo na archiwalnych fotografiach lotniczych

       Przygotowując publikację o badaniach archeologicznych Dzwonowa, zebraliśmy całkiem pokaźny zestaw archiwalnych fotografii lotniczych. Zobrazowania z lat 1940, 1960, 1976 i 1995 i 2004 ukazują zmiany krajobrazu dzwonowskiego, nieistniejące dziś zabudowania i niedrożne obecnie trakty. Pozwalają również obserwować zmiany w szacie roślinnej. Od dziś będziemy prezentować Państwu wybrane materiały.

 

      Tak wyglądało Dzwonowo w 1940 r. Zwróćcie uwagę na całkowite odlesienie okolic Dzwonowa. Niemiecka ortofotomapa ze zbiorów National Archives and Records Administration (NARA) w USA. Możemy ją oglądać dzięki życzliwości Mikołaja Kostyrko, który natrafił na nią podczas tegorocznej wizyty w amerykańskim archiwum.